Lancering van een Proton-M raket.
Foto: ILS

De Proton-M raket is een zogeheten Russische 'heavy-lift' draagraket. De oorsprong van deze raket dateert uit het Sovjet tijdperk waarna de Proton raket enkele moderniseringen onderging zoals de Proton-M die in 2001 voor het eerst gelanceerd werd. Deze grote en krachtige draagraket wordt gebruikt voor het lanceren van zowel Russische militaire en civiele satellieten alsook voor het in de ruimte brengen van commerciële communicatiesatellieten. Alle Proton-M raketten worden steeds gelanceerd vanop de Baikonur lanceerbasis in Kazachstan. Leer alles over de krachtige Russische Proton-M raket in deze handige infofiche! 

Technische gegevens Proton-M raket

Fabrikant: Khrunichev State Research and Production Space Center
Lengte: 58 m
Diameter: 7,4 m
Gewicht: 705 ton
Aantal trappen: 3 / 4
Raketmotoren onderste rakettrap: 6 x RD-275M
Raketmotoren tweede rakettrap: 3 x RD-0210 / 1 x RD-0211
Raketmotoren derde rakettrap: 1 x RD-0212
Raketmotoren vierde rakettrap: 1 x S5.98M (Briz-M)
Stuwkracht onderste rakettrap: 10 532 kN
Stuwkracht tweede rakettrap: 2 399 kN
Stuwkracht derde rakettrap: 613 kN
Stuwkracht vierde rakettrap: 16,6 kN
Laadvermogen (LEO): 23 ton
Laadvermogen (GTO): 6,9 ton
Eerste lancering: 7 april 2001
Kostprijs: 65 miljoen dollar
Lanceerbasis: Baikonur Cosmodrome (Kazachstan)
Bestemd voor bemande missies: Neen

Proton-M
De indrukwekkende Proton-M raket op de Baikonur lanceerbasis- Foto: ESA/ILS

Proton-M
Een Proton-M raket wordt per spoor naar het lanceerplatform overgebracht - Foto: Roscosmos

Proton-M
Assemblage van een Proton-M raket - Foto: ILS

Kris Christiaens

K. Christiaens

Medebeheerder & hoofdredacteur van Spacepage.
Oprichter & beheerder van Belgium in Space.
Ruimtevaart & sterrenkunde redacteur.

Dit gebeurde vandaag in 1967

Het gebeurde toen

Vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida wordt de Amerikaanse Mariner 5 ruimtesonde gelanceerd. Mariner 5 bereikte op 19 oktober 1967 de planeet Venus waarna de instrumenten van het ruimtetuig de atmosfeer van deze planeet uitgebreid onderzoeken. Net als zijn Russische tegenhanger merkte Mariner 5's UV-fotometer een dunne laag waterstof op, maar geen zuurstof. Venus had geen stralingsgordels vergelijkbaar met de Van Allen-gordel rond onze thuisplaneet. Venus beschikte weliswaar over een magnetosfeer, maar met een veldsterkte van slechts 1% van dat van de Aarde. Na passage van Venus onderhield NASA contact met hun sonde tot 4 december 1967, toen het radiocontact verloren ging. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Redacteurs gezocht

Ben je een amateur astronoom met een sterke pen? De Spacepage redactie is steeds op zoek naar enthousiaste mensen die artikelen of nieuws schrijven voor op de website. Geen verplichtingen, je schrijft wanneer jij daarvoor tijd vind. Lijkt het je iets? laat het ons dan snel weten!

Wordt medewerker

Steun Spacepage

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

Sociale netwerken