
Weinig figuren in de geschiedenis van de wetenschap en technologie hebben zo'n decisieve rol gespeeld terwijl ze zo grondig verborgen bleven voor de buitenwereld als Sergej Pavlovitsj Koroljov. Gedurende het hoogtepunt van de Koude Oorlog was hij in de Sovjet-Unie enkel bekend als 'de Hoofdontwerper', zijn echte naam was staatsgeheim. In het Westen wist men nauwelijks van zijn bestaan. En toch was het zijn genialiteit, zijn ijzeren wil en zijn vermogen om een heel team van ingenieurs te sturen dat de Sovjet-Unie in staat stelde de mensheid voor het eerst de ruimte in te sturen.

Robert Hutchings Goddard geldt als de grondlegger van de moderne raketwetenschap. Als eerste ter wereld lanceerde hij in 1926 een raket op vloeibare brandstof, ontwikkelde hij turbopompen, regeneratieve motorkoeling en gyroscopische besturing, en legde hij in 214 octrooien de technische basis voor alle raketaandrijving die volgde. Dit artikel vertelt het verhaal over zijn leven, zijn baanbrekend werk en de blijvende impact ervan op de ruimtevaart.

Het was kwart voor vier in de namiddag toen de hemel boven de Baltische Zee scheurde. Op Prüfstand VII, het lanceerplatform van het Heeresversuchsanstalt Peenemünde op het Duitse eiland Usedom, steeg een 14 meter hoog gevaarte van staal en aluminium van de grond. Niet voor de eerste keer, maar voor het eerst succesvol. De raket die die dag opsteeg, heette officieel Aggregat-4, experimenteel prototype V4. In de volksmond en in de geschiedenisboeken zou hij de V-2 worden: Vergeltungswaffe 2, vergeldingswapen nummer twee. Maar op die donderdagmiddag in oktober 1942 was hij nog iets anders. Hij was het bewijs dat de mens de lucht kon verlaten.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis van de Amerikaanse ruimtesonde Explorer 10 voor onderzoek van het magnetisch veld van de Aarde en de relatie tussen de Zon, de Maan en de Aarde. Dit was de eerste satelliet dat een 'schokgolf' opving als gevolg van een uitbarsting op de Zon. Door de beperkte levensduur van de batterijen stuurde de satelliet maar gedurende 52 uur wetenschappelijke data terug naar de Aarde. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.