Algemeen
De Internationale Astronomische Unie (IAU) stelde in 2006 een vernieuwde definitie samen van wat een planeet nu precies is. Door deze vernieuwde definitie verloor Pluto zijn status als planeet en is dit nu officieel een 'dwergplaneet'. De naam 'planeet' is afkomstig van het Griekse πλανήτης (planētēs) dat zoveel betekent als 'ronddolen' of 'rondzwerven'. Doordat de planeten, gezien vanaf de Aarde, langs de hemelbol bewegen, lijkt het alsof ze 'rondzwerven' tussen de vele sterren.
Het woord planeet is afkomstig van het oud-Griekse woord 'planetes', dat zoveel betekent als 'zwerver'. In de Oudheid zag men dat de planeten anders bewogen dan de sterren. Ze leken geen vaste baan aan te houden en het leek alsof ze 'zwierven' door de nachtelijke sterrenhemel. Daarnaast doken deze hemellichamen op verschillende tijdstippen van het jaar op en op verschillende plaatsen aan de hemel.
Het aantal planeten in ons zonnestelsel is in de loop van de geschiedenis meermaals veranderd. Van 6 planeten tot maximum 23 planeten en uiteindelijk in 2006 terug 8 planeten. In dit artikel nemen we een vlucht doorheen de geschiedenis en kan je door middel van een tijdlijn zien welke planeten ons zonnestelsel volgens sterrenkundigen allemaal gekend heeft.
Over het ontstaan van planeten is er nog steeds heel veel dicussie. De meest gekende theorie stelt dat ze gevormd zijn in de restanten van een nevel die niet condenseerde onder de zwaartekracht om een protoster te worden.
Alle planeten die rond de zon cirkelen draaien in dezelfde richting, dit tegen de klok in wanneer we dit bekijken over de noordpool van de zon. De duur van een omwenteling van een planeet in haar baan rond de zon heten we een jaar. De duur van een jaar is afhankelijk van de afstand van de zon, hoe verder deze van de zon bevindt, hoe langer de afstand is en ook hoe trager de snelheid is en is dus minder beïnvloed door de zwaartekracht van de zon.
Het Zonnestelsel
De Planeten
James Webb Space Telescope
Astrofotografie
Ruimtevaart in China
Dit gebeurde vandaag in 1967
Vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida wordt de Amerikaanse Mariner 5 ruimtesonde gelanceerd. Mariner 5 bereikte op 19 oktober 1967 de planeet Venus waarna de instrumenten van het ruimtetuig de atmosfeer van deze planeet uitgebreid onderzoeken. Net als zijn Russische tegenhanger merkte Mariner 5's UV-fotometer een dunne laag waterstof op, maar geen zuurstof. Venus had geen stralingsgordels vergelijkbaar met de Van Allen-gordel rond onze thuisplaneet. Venus beschikte weliswaar over een magnetosfeer, maar met een veldsterkte van slechts 1% van dat van de Aarde. Na passage van Venus onderhield NASA contact met hun sonde tot 4 december 1967, toen het radiocontact verloren ging. Foto: NASA
Redacteurs gezocht
Ben je een amateur astronoom met een sterke pen? De Spacepage redactie is steeds op zoek naar enthousiaste mensen die artikelen of nieuws schrijven voor op de website. Geen verplichtingen, je schrijft wanneer jij daarvoor tijd vind. Lijkt het je iets? laat het ons dan snel weten!
Wordt medewerkerSteun Spacepage
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.