NGC 1300

Het prachtige balkspiraalstelsel NGC 1300 bevindt zich op een afstand van 61 miljoen lichtjaar van de aarde en kan worden teruggevonden in het sterrenbeeld Eridanus. De magnitude van dit stelsel bedraagt 11,4. Dit sterrenstelsel is lid van de Eridanus Cluster, een cluster van 200 sterrenstelsels, in een subgroep van 2-4 sterrenstelsels in de cluster die bekend staat als de NGC 1300-groep. De zogeheten 'balk' in dit stelsel heeft een diameter van 110 000 lichtjaar. Hierdoor is het net iets groter dan ons eigen sterrenstelsel, de Melkweg. In de kern van de grotere spiraalstructuur van NGC 1300 bevindt zich een “grand-design” spiraalstructuur van ongeveer 3 300 lichtjaar lang. Alleen melkwegstelsels met grootschalige balken lijken deze groots ontworpen binnenschijven te hebben, een spiraal binnen een spiraal. Modellen suggereren dat het gas in een staaf naar binnen kan worden gekanaliseerd en dan naar het centrum kan spiraliseren door de grote schijf, waar het mogelijk een centraal superzwaar zwart gat (SMBH) kan voeden. Van NGC 1300 is niet bekend dat het een actieve kern heeft, wat erop wijst dat het centrale zwarte gat geen materie aanzuigt. Er is minstens één supernova waargenomen in NGC 1300: SN 2022acko (type IIP, mag. 15,8).

Geschiedenis

NGC 1300 werd op 11 december 1835 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.

Waarnemen

NGC 1300 ligt dicht bij de hemelevenaar en is daardoor in bepaalde tijden van het jaar tenminste gedeeltelijk zichtbaar vanaf beide halfronden. Door de zwakke helderheid van dit sterrenstelsel neem je dit hemelobject best waar met een middelgrote tot grote telescoop.