Foto: NASA

Na 30 jaar in een baan om de aarde is de missie van het gezamenlijke NASA-JAXA Geotail ruimtevaartuig beëindigd na het falen van de resterende gegevensrecorder van het ruimtevaartuig. Sinds de lancering op 24 juli 1992 heeft Geotail in een baan om de aarde gebracht en een enorme hoeveelheid gegevens verzameld over de structuur en de dynamiek van de magnetosfeer, de beschermende magnetische bel van de aarde.

Geotail was oorspronkelijk bedoeld voor een periode van vier jaar, maar de missie werd verschillende keren verlengd vanwege de hoge kwaliteit van de gegevens, die hebben bijgedragen aan meer dan duizend wetenschappelijke publicaties. Terwijl een van de twee datarecorders van Geotail het in 2012 begaf, bleef de tweede werken tot er op 28 juni 2022 een anomalie optrad. Nadat pogingen om de recorder op afstand te repareren mislukten, werd de missie op 28 november 2022 beëindigd.

"Geotail is een zeer productieve satelliet geweest, en het was de eerste gezamenlijke NASA-JAXA-missie," zei Don Fairfield, emeritus ruimtewetenschapper bij NASA's Goddard Space Flight Center in Greenbelt, Maryland, en NASA's eerste projectwetenschapper voor Geotail tot zijn pensionering in 2008. "De missie leverde belangrijke bijdragen aan ons begrip van hoe de zonnewind in wisselwerking staat met het magnetisch veld van de aarde om magnetische stormen en poollicht te produceren."

Met een langgerekte baan zeilde Geotail door de onzichtbare grenzen van de magnetosfeer en verzamelde gegevens over de fysische processen die daar spelen om te helpen begrijpen hoe de energie- en deeltjesstroom van de zon de aarde bereikt. Geotail heeft voor veel wetenschappelijke doorbraken gezorgd, waaronder het helpen begrijpen hoe snel materiaal van de zon in de magnetosfeer terechtkomt, de fysische processen die aan de grens van de magnetosfeer spelen en het identificeren van zuurstof, silicium, natrium en aluminium in de maanatmosfeer.

De missie heeft ook geholpen om de locatie te bepalen van een proces dat magnetische reconnectie wordt genoemd, dat een belangrijke transportband is van materiaal en energie van de zon naar de magnetosfeer en een van de aanstichters van het poollicht. Deze ontdekking maakte de weg vrij voor de Magnetospheric Multiscale-missie, of MMS, die in 2015 van start ging.

In de loop der jaren werkte Geotail samen met vele andere ruimtemissies van de NASA, waaronder MMS, Van Allen-sondes, Time History of Events and Macroscale Interactions during Substorms-missie, Cluster en Wind. Met een baan die hem soms tot 120.000 mijl van de aarde bracht, hielp Geotail aanvullende gegevens te verschaffen uit afgelegen delen van de magnetosfeer om wetenschappers een compleet beeld te geven van hoe gebeurtenissen in één gebied andere gebieden beïnvloeden. Geotail is ook gekoppeld aan waarnemingen op de grond om de locatie en mechanismen van de vorming van poollicht te bevestigen.

Hoewel Geotail klaar is met het verzamelen van nieuwe gegevens, zijn de wetenschappelijke ontdekkingen nog niet voorbij. Wetenschappers zullen de gegevens van Geotail de komende jaren blijven bestuderen.

Bron: NASA

Kris Christiaens

Kris Christiaens

Medebeheerder & hoofdredacteur van Spacepage.Oprichter & beheerder van Belgium in Space.Ruimtevaart & sterrenkunde redacteur.

Steun Spacepage

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

10%

Dit gebeurde vandaag in 1923

Het gebeurde toen

Overlijden van de Amerikaanse astronoom Edward Emerson Barnard. Nadat hij in 1876 zijn eerste telescoop kocht, studeerde hij op 30-jarige leeftijd af als astronoom waarna hij ging werken bij het Lick Observatory in Californië. Hij ontdekte tussen 1881 en 1892 veertien kometen en de zwakke Ster van Barnard werd naar hem vernoemd nadat Barnard in 1916 ontdekte dat deze ster een zeer hoge eigenbeweging heeft, vergeleken met andere sterren. Deze ster is, na Alpha Centauri, de meest nabije ster van de Zon en is een bekende ster onder amateur-astronomen. Ook bestudeerde Barnard in 1892 een nova en was hij de eerste die de gasvormige emissies waarnam waaruit hij afleidde dat het hier ging om een ontplofte ster.

Ontdek meer gebeurtenissen

Redacteurs gezocht

Ben je een amateur astronoom met een sterke pen? De Spacepage redactie is steeds op zoek naar enthousiaste mensen die artikelen of nieuws schrijven voor op de website. Geen verplichtingen, je schrijft wanneer jij daarvoor tijd vind. Lijkt het je iets? laat het ons dan snel weten!

Wordt medewerker

Sociale netwerken